NIEUWS.

Frank Koorneef stuurde ons het volgende verhaal.
KRAMMER op Zonne-energie??
In de Amsterdamse grachten troffen we deze Krammer-van-de-toekomst. Als de schijn niet bedriegt loopt deze Krammer geheel op zonne-energie. Of er zijn aan boord een paar energieverslindende apparaten. In ieder geval is duidelijk dat de eigenaar van deze bijzonder aparte Krammer niet op een zonnepaneeltje meer of minder kijkt, op alle denkbare plaatsen is er een gemonteerd.

Natuurlijk zijn we zeer benieuwd wie de eigenaar is.
             Als U het weet , graag een mailtje.

Heel ongewone KRAMMER gesignaleerd.
Toen Anton Viergever jaren geleden zijn Krammer kocht wist hij nog niet dat hij een uniek exemplaar had gevonden. Gelukkig had hij nog een foto uit die tijd en stuurde die aan ons. Ook aan de politieboot op de achtergrond ziet U dat het al wat jaartjes geleden is.

In de haven van Granville (Frankrijk) vonden we deze Krammer.
         Natuurlijk zijn we benieuwd wie de eigenaar is.
   Het registratienummer is CH338167 en de naam Andalou

Opmerkelijk Aanbod

Sinds de zomer van 2009 is Frans Glas eigenaar van de Krammer "SOLWIND". Hij wil de boot grondig restaureren en  weer in perfecte staat herstellen. Frans zoekt een klusmaat die samen met hem dit karwei gaat klaren. De boot ligt in Haarlem.
Frans neemt de kosten voor zijn rekening. Welke klusser met 2 rechterhanden wil komen helpen en als vergoeding in overleg regelmatig met de Solwind gaan varen.
Neem contact op met: Frans Glas
                                         Telf.  0255 516608
                                         E-mail: f.glas@quicknet.nl   

Op onze vakantietrip 2009 ontdekte we zomaar op de rivier de Oise in Frankrijk deze Krammer. Alles was goed afgesloten en er was niemand in de buurt dus is de vraag: Wie is de eigenaar van
                                     de "MINERVE"

Onze "Tour de France" 2009    
Sammenvatting van het reisjournaal van de "Patriot" van Mia en Joop Bolder
Na een grondige voorbereiding vertrekken we op Dinsdag 7 Juli vanuit onze ligplaats in Lithoyen voor onze vaarvakantie. Het weer is niet zo best met buien en forse wind. Ons doel is via Schelde, Oise en Seine naar Parijs te varen. Na een eerste tussenstop in Numansdorp bereiken we de tweede dag Antwerpen. Bij laagwater vertrekken we over de Schelde naar Gent. Met de stroom mee gaat dat in een hoog tempo. Op de sluis van Meerelbeke kopen we voor € 25 het Vignet voor de Vlaamse waterwegen. Vanaf nu varen we over de gekanaliseerde Bovenschelde. Het is rustig varen hier samen met wat beroepsvaart. De bediening van de sluizen gaat vlot en na het passeren van de Franse grens bereiken we op Zondag 12 Juli de stad Cambrai. Het Vignet voor Franse waterwegen hebben we al eerder aangekocht voor €127. Het is mooi weer en omdat de Franse feestdag 14 juli nabij is en de sluizen dan niet werken blijven we 2 dagen in Cambrai. Woensdag vertrekken we vroeg en vervolgen onze tocht over het Canal Saint-Quentin. Er zijn veel sluizen kort achterelkaar maar met de ons verstrekte afstandsbediening maken we goede vordereingen. In de middag komen we aan bij tunnel van Requeval. Hier moeten we wachten tot we om 17.00 uur in konvooi door de tunnel worden gesleept. Het duurt precies 2 uur tot we aan de andere kant weer op eigen kracht verder moeten. Bij de volgende sluis blijft het hele konvooi overnachten. We vervolgen onze tocht tot we de Oise bereiken, ook deze rivier is gekanaliseerd. Zonder problemen bereiken we Compiegne waar we in het kleine jachthaventje een plaatsje vinden en weer een week-end verblijven. De komende dagen varen we verder tot we de Seine bereiken en vanaf hier 80 kilometer moeten varen om op 23 Juli Parijs te bereiken. We liggen twee dagen in het "Arsenal" de jachthaven midden in de stad. Van hieruit kunnen we met onze vouwfietsjes makkelijk een groot stuk van de stad bekijken. Het weer is goed en we vermaken ons best. Tot nu toe hebben we 714 Km. gevaren en moesten we 68 keer sluizen.      

Op Zaterdag 25 Juli gaan we weer op pad. Via het sluisje komen we weer op de Seine en we gaan bakboord uit. Na een uurtje verlaten we de Seine en gaan de Marne op. Ook hier is het rustig en we varen rustig en na enkele sluizen en weer wat tunneltjes komen we zondagavond aan in Meaux. Gelukkig is er nog een klein vrij plaatsje aan de steiger, net genoeg voor ons. We zitten nu op het "canal lateral de la Marne" en we vervolgen onze reis  door het rustige Franse landschap. We vinden steeds goede overnachtingplaatsen. We bereiken de stad Château Thierry. Hier blijkt dat er een beugel van de keerkoppeling is gebroken. Er zit niets anders op dan met het kapotte onderdeel de wal op te gaan en een reperateur te vinden. Na een fikse fietstocht in de hete zon vinden we een bedrijf dat voor ons de beugel wil lassen en na betaling van €5 gaan we weer naar de boot om de zaak weer te monteren. Gelukkig is de reparatie afdoende en kunnen we weer verder, en bereiken donderdag de champagnehoofdstad Épernay. We vinden hier een vriendelijke havenmeester en weer een gelegenheid om te douchen. Als we per fiets de stad hebben ontdekt gaan we weer verder richting Condé sur Marne. Ook hier weer een traject over het canal lateral. Vanaf Condé varen we via het kanaal Marne/ Aisne. Weer veel sluize die automatisch open gaan en vlot zijn te bedienen. Halfweg dit kanaal vinden we een rustige haven in Sillery waar we 2 nachten blijven. Maandag 3 Augustus varen we verder en komen 's-avonds aan in Berry-au-Bac. We zijn nu op het "canal des Ardennes". Als we verder varen komen we slechts een vrachtschip tegen op dit traject. We passeren weer wat rustige stadjes en varen door dichte bossen. Woensdag rond de middag arriveren we in Rilly-sur-Aisne waar de sluizentrap van La Chesne begint. Het is zonnig en behoorlijk warm als we aan de 27 sluizen van dit complex beginnen. Het is 18.15 als we moe maar voldaan deze 5 Km. hebben overwonnen          

De volgende dag vervolgen we de reis en komen laat op de middag aan in Pont-à-Bar waar het Ardennenkanaal aansluiting krijgt op de Maas. Het varen op de Maas is weer een nieuwe belevenis. De rivier slingert door mooie natuur en het uitzicht is bijzonder. De komende dagen varen we tussen rotsen en door bossen maar ook langs leuke stadjes waar we de nachten doorbrengen en wandelen om indrukken op te doen. Op zondag 9 Augustus bereiken we in de middag de laatste sluis in Franrijk in Givet en moeten we onze afstandsbediening inleveren. Na enkele kilometers komen we aan in de jachthaven van Waulsort. Als we weer verder varen passeren we een indrukwekkend landschap. Prachtige huizen en veel kastelen langs de oevers van de Maas. Het blijft mooi varen tot dat we de stad Namen zijn gepasseerd. Even na Namen begint het troosteloze industriele omgeving van België. De Maas stroomt hier tussen 2 hoge betonnen muren en als er binnenvaartschepen langs komen is het water erg onrustig. We laten de motor vlot toeren draaien om snel op te schieten. Woensdag 12 Augustus bereiken we laatste sluis in België. Deze sluis van Lanayen laat ons ca. 14 meter zakken en even later vinden we ligplaats in de Pieterplas bij Maastricht. 

Na 2 rustdagen in Maastricht beginnen we aan het laatste deel van onze reis. We kiezen er voor om via de Zuid-Willemsvaart te varen en gaan dus weer door België. Dit deel van het kanaal is rustig en op Zaterdag 15 Augustus passeren we onder Weert weer de grens. Op ons gemak varen we tot Veghel waar we Zondag 16 Augustus aankomen. We worden door de familie opgewacht en welkom geheten. Twee van onze kleinkinderen slapen bij ons aan boord en varen de volgende dag met ons mee naar de thuishaven in Lithoyen.
In deze 6 weken hebben we 1500 Km. gevaren in 215 uren en hebben 211 sluizen gehad. We hebben de meeste dagen mooi weer gehad en enkele dagen met wat regen. We hebben genoten van de vrijheid in Frankrijk met mooie natuur,zijn vele mooie aanlegplaatsen waar je vrij en veilig de nacht kunt doorbrengen.  
We zullen nog vaak aan onze vakantie terug denken.                        

                                                                                                                   








                                                                                                              
                                                                                                              

Vaartocht met de "Patriot" naar Meckelenburg.
Op Vrijdag 9 Juli verlaten we onze thuishaven en gaan op weg voor onze vakantietocht. Het is behoorlijk warm en we moeten de kuiptent op laten staan om de zon te trotseren. We varen via Grave naar het Maas-Waalkanaal en belanden in de namiddag Nijmegen. De volgende morgen gaan we vroeg verder want er wacht ons een zware reis tegen de stroom op weg naar Duitsland. In de middag bereiken we Emmerich en stoppen hier voor vandaag. Op Zondag varen we verder tegen de stroom maar er is gelukkig niet veel beroepsvaart dus zijn we in de middag in Wesel. We moeten nog een kleinstukje tegenstrooms maar dan gaan we het kanaal op richting Datteln. In dit kanaal krijgen we te maken met 6 sluizen. Deze sluizen hebben een behoorlijk verval, en het schutten gaat snel. Het is dus oppassen geblazen, maar alles gaat goed en na dit kanaal komen we op het Dotmund-Eemskanaal. We varen Noordwaarts en krijgen alleen in Munster een sluis. Na enkele dagtrips komen we bij het begin van het Mittellandkanaal. We varen dit meer dan 300 Km. lange kanaal op en zijn op weg naar Berlijn. Dit lange kanaal heeft maar 2 sluizen, maar ook deze sluizen zijn diep en lopen snel vol of leeg. Ook hier is het zaak goed uit te kijken en alle aandacht te houden.







Op Dinsdag 20 Juli varen we door het aquaduct over de Elbe, we zijn nu echt in het Oosten. Vanaf hier krijgen we meer sluizen, maar het is hier eel mooi. We overnachten in Brandenburg en varen verder over Havelkanaal. Uiteindelijk komen we op Donderdag 22 Juli aan in Berlijn. We vinden een ligplaats in een verenigingshaven in de Kleine Wannsee. We blijven 3 nachten en verkennen op onze fietsjes de omgeving. Zondag 25 Juli verlaten we de jachthaven en varen naar de stad Berlijn. We varen over de Spree dwars door de stad. In het centrum keren we weer want we willen verder naar het Noorden. We vinden de Havel en gaan op weg naar Meckelenburg. Over mooie stukken rivier en ook stukken kanaal en een aantal heel mooie meren komen we op 30 juli aan in waren. Dit is een heel mooi stadje aan de Müritz, een van de mooie meren in dit gebied. Onderweg naar hier hadden we een leuke ontmoeting met de eigenaren van een ons onbekende "Krammer". De familie Thiede laggen met pech op een werfje in Fürstenberg. In Waren hadden we een ontmoeting met de familie Meuller. Met hen maakten we een korte zeiltocht op het meer.  








Na het merengebied zochten we in Plau het riviertje de Elde. Vanaf hier is het heel rustig. De Elde dlingert door het landschap en voert ons door enkele leuke maar ook oude stadjes. Na enkele dagen bereiken we Dönitz. Hier is de laatste sluis van de Elde en bereiken we de Elbe. Na een rustdag varen we de Elbe op en de sterke stroom brengt ons in korte tijd naar het stadje Lauenburg. Vanaf hier is het nog enkele kilometers tot het begin van het Elbe-Seitenkanaal. Dit kanaal brengt ons weer zuidwaarts. Eerst gaan we bij Lunenburg met de scheepslift 38 meter omhoog. Dit is een mooie ervaring en we letten goed op hoe dit alles werkt. Ongeveer op de helft van dit 150 Km. lange kanaal krijgen we weer een sluis die ons nog eens 28 mtr. omhoog brengt. Dit kanaal is ook niet druk, maar de binnenschepen die hier varen zijn wel heel groot. De snelheidsbeperking voor de beroepsvaart heeft wel als voordeel dat ook hun golfslag beperkt blijft. 






             
Op Maandag 9 Augustus bereiken we weer het Mittellandkanaal en zetten koers naar het Westen. Ook de terugreis, vanaf hier dus in omgekeerde richting verloopt rustig. In enkele dagen bereiken we op Zondag 15 Augustus de stad Munster. Het mooie weer tot nu toe slaat om en op de middag begint het te regenen. De volgende dagen blijft het triest weer met veel regenbuien.
Op Dinsdag 17 Augustus gaan we door de laatste sluis bij Wesel en varen we weer op de Rijn. Het waait hard en er staan behoorlijke golven op het water, we besluiten dan ook om de jachthaven op te zoeken en rustiger weer af te wachten. In de nacht zakt de wind wat af en de volgende morgen gaan we toch weer op pad. Het water is nog wel wat onrustig, maar de stroom brengt ons in een paar uurtjes weer in Nijmegen. We blijven hier niet maar via het Maas-Waalkanaal gaan we naar Cuijk waar we overnachten. De laatste dagtocht brengt ons op Donderdag 19 Augustus weer in onze thuishaven.
Het was een mooie en lange tocht. We hebben 1830 Kilometers afgelegd. De motor draaide 216 uren. We hebben 58 sluizen en 1 Hebewerk (schepenlift) gepasseerd. We hebben aardige mensen ontmoet en vonden steeds een goede ligplaats in de haventjes langs onze route. Ook aan deze vakantie kunnen we mooie herinneringen bewaren.   

 

Uit de oude doos.
Van Horst Ruddies ontvingen we een aantal oude foto's. Er zijn erbij van 1972 toen zijn Krammer werd afgeleverd bij de werf in Nederhemert. Het transport op de werf ging met een oude legertruck.

Dat was schrikken
De "Stine" van verhuurbedrijf HIBO uit Woudsend lag rustig afgemeerd in Sloten toen een oudere dame met haar auto wilde weg rijden van de kade. Wat er precies mis is gegaan wist zij zich niet zo snel te herinneren, maar dat het fout ging tonen de foto's. Wat een geluk dat een KRAMMER zo solide is.   

 

Van een oplettende volger ontvingen we deze foto's van de Krammer "ZEN". Hij vond
deze boot in Port sur Saône in Frankrijk. Hopelijk vinden we nog ooit de eigenaar van deze
boot.